ز غمت اشک نریزم تو بگو پس چه کنم / آتش قلب خود را با چه خاموش کنم / مطمئن باش که مهرت نرود از دل من / مگر آن روز که در خاک شود منزل من .
تو تو عشق من ، امید من بودی / تو میراثی از دل تنگم بودی / تو رفتی و من ماندم و تنهایی / تو دفتر خاطرات قشنگم بودی .
زمان استاد فراموشی است ، مبادا شاگرد این استاد باشی .
|
